Pytania i odpowiedzi dotyczące gminnego planowania ogrzewania

Miejski plan ogrzewania stanowi strategiczne narzędzie planistyczne, które wytycza miastu Jena drogę do zaopatrzenia w ciepło wolnego od paliw kopalnych, takich jak gaz ziemny czy ropa naftowa.

Jest to zatem kluczowe narzędzie służące kształtowaniu transformacji energetycznej w zakresie ogrzewania w naszym mieście oraz osiągnięciu neutralności klimatycznej w istniejącym zasobie budynków.

Planowanie systemów grzewczych wskazuje, gdzie rozważa się rozbudowę sieci ciepłowniczej lub budowę nowych sieci, a także gdzie w przyszłości nadal potrzebne będą indywidualne systemy grzewcze. 

Planowanie systemów grzewczych nie ma charakteru prawnie wiążącego i nie zapewnia na razie gwarancji rozbudowy ani terminów realizacji sieci ciepłowniczych.

Zakończono opracowywanie gminnego planu ciepłowniczego miasta Jena. Projekt planu ciepłowniczego miasta Jena został opracowany w latach 2024 i 2025 we współpracy z kluczowymi podmiotami miasta, w lutym 2025 r. przedstawiono go opinii publicznej w celu uzyskania uwag, a w czerwcu 2025 r. został przyjęty przez radę miejską. 

Po pierwsze, planowanie zaopatrzenia w ciepło wskazuje, że Jena dysponuje wystarczającym potencjałem wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, aby zapewnić przyjazne dla klimatu zaopatrzenie w ciepło. 

Głównym wynikiem jest przegląd przewidywanych obszarów sieci ciepłowniczych oraz obszarów przeznaczonych do zdecentralizowanego zaopatrzenia w ciepło.

Zbiór map pokazuje, w których obszarach Jeny zalecany jest dany rodzaj zaopatrzenia w ciepło. Obszar miasta podzielono na łącznie 57 podobszarów

• z istniejącym systemem ciepłowniczym,
• z planowaną rozbudową sieci ciepłowniczej,
• z planowaną budową nowych sieci ciepłowniczych oraz
• z zdecentralizowanym zaopatrzeniem w ciepło, np. za pomocą pomp ciepła.

Wskazano również obszary, dla których nie udało się jeszcze ostatecznie określić przyszłego rodzaju zaopatrzenia w ciepło, ponieważ na przykład wodór mógłby stanowić jedną z opcji (obszary badawcze).

Dla każdego z 57 obszarów cząstkowych w karcie charakterystyki podsumowano konkretne wyniki planowania zaopatrzenia w ciepło. 

Wraz z wejściem w życieustawy o modernizacji budynków właściciele mają zasadniczo większy wybór przy instalacji systemu grzewczego. W tym zakresie ważną wskazówką jest gminny plan ciepłowniczy. 

Wszystkie budynki położone przy ulicach, na których już dziś funkcjonuje sieć ciepłownicza lub które znajdują się na obszarze objętym obowiązującym regulaminem sieci ciepłowniczej, mogą zostać podłączone do sieci ciepłowniczej. Jeśli budynek znajduje się na obszarze, na którym przewiduje się budowę lub rozbudowę sieci ciepłowniczej, przy podejmowaniu decyzji o nowym systemie grzewczym należy uwzględnić planowany rozwój tej sieci. 

Tam, gdzie już teraz można przewidzieć, że rozbudowa sieci ciepłowniczej nie będzie możliwa, należy z odpowiednim wyprzedzeniem zaplanować i przygotować instalację rozwiązania zdecentralizowanego (np. pompy ciepła). Instalacja ogrzewania opartego na paliwach kopalnych jest co prawda nadal możliwa, jednak należy ją dokładnie rozważyć w świetle długoterminowo rosnących wymagań dotyczących paliw neutralnych dla klimatu oraz przewidywalnego rozwoju kosztów energii.

Zalecamy, aby przed wymianą systemu grzewczego z odpowiednim wyprzedzeniem zasięgnąć fachowej porady. W ramach tego można również sprawdzić, jakie technologie grzewcze są odpowiednie dla danego budynku oraz jakie możliwości uzyskania dotacji są dostępne. Bezpłatne wstępne konsultacje oferujem.in.Agencja Ochrony Klimatu w Jenie. Przegląd innych ofert doradczych w Jenie można znaleźć nastronie internetowej miasta Jena.

Przeprowadzona w ramach planowania zaopatrzenia w ciepło analiza przydatności nie dała jeszcze jednoznacznego wyniku co do najbardziej odpowiedniego rodzaju zaopatrzenia w ciepło dla tego obszaru. Oznacza to, że na tych obszarach co najmniej dwa rodzaje zaopatrzenia mogą być równie odpowiednie lub nie ma jeszcze wystarczająco wiarygodnych informacji, które pozwoliłyby na ostateczną ocenę.

W ramach realizacji planu ciepłowniczego dla tych obszarów z priorytetem przeprowadzone zostaną pogłębione badania dzielnicowe oraz studia wykonalności, aby również w tym przypadku jak najszybciej zapewnić pewność planistyczną w zakresie odpowiedniego rodzaju zaopatrzenia w ciepło.

Przebudowa budynku na zdecentralizowane, odnawialne źródło ciepła jest możliwa w każdej chwili również na obszarach podlegających analizie. 

Miasto Jena rozpoczęło opracowywanie planu ciepłowniczego dla Jeny już w 2023 roku – a więc jeszcze przed wejściem w życie ustawy o planowaniu ciepłowniczym. Zadanie to wynika z planu działania na rzecz klimatu, którego celem jest osiągnięcie przez Jenę neutralności klimatycznej do 2035 roku.

Plan działania na rzecz klimatu został opracowany w 2022 r. z inicjatywy „Klimaentscheid Jena” oraz na zlecenie Rady Miasta w ramach szerokiego procesu partycypacji społecznej, a w 2023 r. został przyjęty przez Radę Miasta znaczną większością głosów.

Miejskie planowanie systemów grzewczych konkretyzuje ogólne cele Planu działania na rzecz klimatu w zakresie zaopatrzenia w ciepło neutralnego pod względem klimatycznym. Wskazuje ono, jakie działania i inwestycje są potrzebne w Jenie, aby osiągnąć zaopatrzenie w ciepło neutralne pod względem klimatycznym, w miarę możliwości do roku 2035. 

Obecnie nie da się przewidzieć, czy transformacja systemu ogrzewania w Jenie będzie mogła zostać zakończona już w 2035 r., biorąc pod uwagę konieczne ogromne inwestycje w infrastrukturę, efektywność energetyczną budynków i instalacje wytwórcze przy jednoczesnych niepewnych warunkach ramowych. Należy raczej założyć, że również w 2035 r. w niektórych przypadkach do zaspokojenia zapotrzebowania na ciepło nadal będą potrzebne paliwa kopalne. Realizacja planu ciepłowniczego odbywa się stopniowo i jest uzależniona od dostępnych w danym momencie zasobów ekonomicznych, kadrowych i finansowych. W ramach oceny planu ciepłowniczego zaplanowanej na rok 2028 horyzont docelowy ma zostać ponownie zweryfikowany.

UstawaGModG znosi dotychczasowy wymóg, zgodnie z którym nowy system grzewczy musiał być zasilany w co najmniej 65 procentach energią odnawialną. Właściciele mają zasadniczo większy wybór różnych systemów grzewczych. Dopuszczalne pozostają również systemy grzewcze na gaz i olej, jednak w przyszłości będą one podlegać coraz bardziej rygorystycznym wymogom dotyczącym stosowania paliw przyjaznych dla klimatu. Ponadto istniejący system grzewczy nie musi być koniecznie wymieniany na mocy ustawy. Jednocześnie pozostaje aktualny cel, jakim jest zapewnienie do 2045 r. zaopatrzenia w ciepło w sposób neutralny dla klimatu, a tym samym zaprzestanie wykorzystywania w tym terminie paliw kopalnych, takich jak olej lub gaz.

Każdy, kto chce zainstalować nowy system grzewczy, może zasadniczo samodzielnie zdecydować, która technologia grzewcza jest odpowiednia dla danego budynku. Oprócz pomp ciepła, sieci ciepłowniczych, systemów grzewczych na biomasę i systemów hybrydowych nadal można zatem stosować instalacje grzewcze na gaz i olej opałowy.

Jeśli instalacja grzewcza zasilana gazem, olejem opałowym lub gazem płynnym zostanie nowo zainstalowana w istniejącym budynku po 29 lipca 2026 r., właściciel budynku musi zapewnić, aby od 1 stycznia 2029 r. co najmniej 10 procent, od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 15 procent, od 1 stycznia 2035 r. co najmniej 30 procent, a od 1 stycznia 2040 r. co najmniej 60 procent ciepła dostarczanego przez instalację pochodziło z biometanu, biooleju, biogennego gazu płynnego lub wodoru. Od 2045 r. paliwa muszą być całkowicie neutralne pod względem emisji gazów cieplarnianych.

Sprawnie działającego, istniejącego systemu grzewczego nie trzeba wymieniać wyłącznie ze względu na przepisy prawne. W przypadku awarii należy rozważyć, czy system grzewczy można naprawić, czy też trzeba go wymienić. W przypadku wymiany zasadniczo można swobodnie wybierać spośród różnych systemów grzewczych. W przypadku nowej instalacji grzewczej opartej na paliwach kopalnych należy jednak uwzględnić przepisy dotyczące paliw przyjaznych dla klimatu.

Tak. Zgodnie z ustawą GModG instalacje grzewcze na gaz i olej są nadal dozwolone. Jednak w przypadku nowych instalacji montowanych po 29 lipca 2026 r. należy zapewnić rosnący udział paliw przyjaznych dla klimatu:

• od 1 stycznia 2029 r. co najmniej 10 procent, 
• od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 15 procent, 
• od 1 stycznia 2035 r. co najmniej 30 procent oraz 
• od 1 stycznia 2040 r. co najmniej 60 procent.

Za paliwa przyjazne dla klimatu uznaje się biometan, bioolej, biogeniczny gaz płynny oraz wodór. Od 2045 r. paliwa muszą być całkowicie neutralne pod względem emisji gazów cieplarnianych. W ten sposób eksploatacja systemów grzewczych opartych na paliwach kopalnych będzie w perspektywie długoterminowej coraz bardziej ograniczana.

Ponadto wprowadzony zostanie oddzielny limit dotyczący gazu ekologicznego lub ekologicznego oleju opałowego. Dostawcy gazu, oleju i gazu płynnego będą w ten sposób zobowiązani do całkowitego przestawienia się na paliwa neutralne dla klimatu w zakresie paliw wprowadzanych do obrotu w celu zaopatrzenia budynków w ciepło, począwszy od 2045 roku.

Przy podejmowaniu decyzji o wyborze nowego systemu grzewczego należy uwzględnić nie tylko wymogi prawne, ale także długoterminową opłacalność, zmiany cen energii i opłat za emisję CO₂, a także lokalne zaopatrzenie w ciepło. W szczególności gminne plany zaopatrzenia w ciepło mogą dostarczyć ważnych wskazówek dotyczących tego, jakie rozwiązania w zakresie zaopatrzenia w ciepło są przewidziane na danym obszarze w przyszłości.

W związku z tym można wprawdzie nadal instalować nowe systemy grzewcze oparte na paliwach kopalnych, jednak należy je dokładnie przeanalizować pod kątem rosnących w perspektywie długoterminowej wymagań dotyczących paliw neutralnych dla klimatu oraz przewidywalnego rozwoju kosztów energii. 

Federalny program wsparcia na rzecz energooszczędnych budynków (BEG) będzie kontynuowany. Wsparcie obejmuje w szczególności systemy grzewcze przyjazne dla klimatu oraz termomodernizacje. Od lipca 2026 r. będą obowiązywały nowe warunki przyznawania dotacji: premia dochodowa wynosi, w zależności od wysokości dochodów, do 40 procent; dodatkowo przewidziano dodatek na dziecko. Kwota kosztów kwalifikujących się do dofinansowania w przypadku wymiany instalacji grzewczej wynosi początkowo maksymalnie 28 000 euro, a następnie będzie stopniowo zmniejszana.

Miejski plan ciepłowniczy określa, jak w perspektywie długoterminowej powinno wyglądać zaopatrzenie w ciepło w Jenie, na przykład czy dany obszar będzie mógł w przyszłości zostać podłączony do sieci ciepłowniczej. Stanowi on zatem ważną podstawę do podejmowania decyzji, ale nie nakłada na właściciela obowiązku wyboru konkretnego systemu grzewczego. Ponieważ ustawa GModG przewiduje swobodę wyboru systemu grzewczego, przed podjęciem większej inwestycji należy sprawdzić, jakie rozwiązania w zakresie zaopatrzenia w ciepło są planowane dla danego obszaru.

W Jenie już dziś około 56 procent gospodarstw domowych jest zasilanych ciepłem sieciowym. Do 2035 roku i w dalszej perspektywie sieć ciepłownicza ma zostać znacznie rozbudowana.

Aktualny stan rozbudowy można sprawdzić na stronie grupy Stadtwerke Jena.

Jeśli Państwa dom znajduje się już na obszarze zasięgu sieci ciepłowniczej, mogą Państwo bez zobowiązań zgłosić chęć podłączenia do sieci za pomocą formularza. Formularz wniosku (PDF) znajduje się na stronie „Wszystko o umowie na dostawę ciepła” grupy Stadtwerke Jena w sekcji „Formularze”. Znajdą tam Państwo również dodatkowe informacje na temat zaopatrzenia w ciepło sieciowe w Jenie. 

Podczas wypełniania formularza zgłoszeniowego warto skorzystać z pomocy specjalistycznej firmy grzewczej, aby Państwa przyszłe zaopatrzenie w ciepło było idealnie dostosowane do Państwa potrzeb. 

Jeśli chcą Państwo najpierw zapoznać się z ogólnymi informacjami na temat zalet i cech charakterystycznych sieci ciepłowniczej, przedsiębiorstwo Stadtwerke udostępnia na swojej stronie internetowej różne filmy i materiały informacyjne.

Istniejąca sieć ciepłownicza w Jenie ma zostać znacznie rozbudowana w najbliższych latach. Szczegółowe informacje na temat planowanej rozbudowy istniejącej sieci ciepłowniczej oraz budowy nowych sieci ciepłowniczych można znaleźć na stronach internetowych grupy Stadtwerke Jena.

Przedsiębiorstwo komunalne Stadtwerke Energie Jena-Pößneck opublikowało na swojej stronie internetowej aktualny stan planów dotyczących rozbudowy sieci ciepłowniczej. Można tam również zgłosić zainteresowanie podłączeniem do sieci ciepłowniczej bezpośrednio za pomocą formularza online. Cyfrową mapę oraz formularz dla zainteresowanych można znaleźć na stronie grupy Stadtwerke Jena.

Pomoże to w dalszym planowaniu rozbudowy sieci ciepłowniczej przez przedsiębiorstwo Stadtwerke, a Państwo będą w przyszłości bezpośrednio informowani o kolejnych krokach.

W przypadku podłączenia do sieci ciepłowniczej powstają z jednej strony koszty związane z rurociągiem zasilającym, a z drugiej strony koszty przyłącza domowego, czyli odcinka od rurociągu zasilającego do Państwa domu. Koszty rurociągu zasilającego są zazwyczaj pokrywane przez przedsiębiorstwo komunalne. Koszty przyłącza domowego są pokrywane częściowo przez przedsiębiorstwo komunalne, a częściowo przez użytkownika. Podział kosztów zależy od wielu różnych czynników. Ponadto przyłączenia do sieci ciepłowniczych kwalifikują się do dotacji, co pozwala na dalsze obniżenie kosztów. Przedsiębiorstwo komunalne chętnie udzieli Państwu porad i odpowie na pytania. 

Koszty, które mogą ponieść klienci końcowi w związku z podłączeniem do sieci ciepłowniczej, kwalifikują się obecnie do dofinansowania w wysokości do 70 procent.Przegląd dotacji na poszczególne działania na rzecz energooszczędnych budynków został opublikowany na stronie internetowej Federalnego Urzędu ds. Gospodarki i Kontroli Eksportu.

Obecnie ponad 98 procent energii w systemie ciepłowniczym w Jenie pochodzi z gazu ziemnego. Udział energii odnawialnej w systemie ciepłowniczym w Jenie ma stopniowo znacznie wzrosnąć: z obecnych około 2 procent do przewidywanych około 91 procent w 2035 roku. Zgodnie z planami przedsiębiorstwa Stadtwerke Energie Jena-Pößneck cel, jakim jest zapewnienie neutralnego dla klimatu zaopatrzenia w ciepło sieciowe, ma zostać osiągnięty najpóźniej do 2040 roku. W tym celu przedsiębiorstwo planuje wdrożenie neutralnego klimatycznie systemu wytwarzania ciepła sieciowego z wykorzystaniem energii rzecznej, geotermalnej i słonecznej, pomp ciepła powietrze-woda, technologii „power-to-heat” oraz wodoru.  

Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie grupy Stadtwerke Jena poświęconej strategii sieci ciepłowniczej.  

Pompy ciepła różnią się w zależności od rodzaju wykorzystywanego źródła ciepła. Istnieją pompy ciepła powietrzne, geotermalne oraz wykorzystujące wodę gruntową.

Najbardziej rozpowszechnione są pompy ciepła typu powietrze-woda, które mają duży potencjał rozwoju również w Jenie. Wykorzystują one ciepło z otaczającego powietrza do podgrzewania wody grzewczej w budynku.

Więcej informacji można znaleźć na portalu wiedzy poświęconym pompom ciepła, prowadzonym przez Krajową Agencję Energetyczną ThEGA. 

To, na ile ekologiczna jest eksploatacja pompy ciepła, zależy z jednej strony od tego, ile energii elektrycznej potrzebuje instalacja do wytworzenia określonej ilości energii grzewczej. Wskaźnikiem tego jest roczny współczynnik wydajności (JAZ). Im jest on wyższy, tym wydajniej pracuje pompa ciepła. Z drugiej strony zależy to od rodzaju energii elektrycznej, którą zasila się pompę ciepła. Im większy udział zielonej energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych, tym bardziej przyjazna dla klimatu jest eksploatacja pompy ciepła. W 2025 r. prawie 56 procent, czyli już ponad połowa zużywanej energii elektrycznej w Niemczech, pochodziło ze źródeł odnawialnych. W idealnym przypadku pompa ciepła jest zasilana w ramach korzystnej taryfy na ekologiczną energię elektryczną. Również połączenie pompy ciepła z instalacją fotowoltaiczną może przyczynić się do zmniejszenia emisji CO₂.

Kluczowe znaczenie dla wydajności, a tym samym dla kosztów eksploatacji instalacji, ma tzw. temperatura zasilania. Jest to temperatura, do której woda grzewcza jest podgrzewana za pomocą pompy ciepła, zanim zostanie rozprowadzona przez system grzewczy. Przy maksymalnej temperaturze zasilania do 55 stopni pompa ciepła powietrzna może być efektywnie eksploatowana przez cały rok. 

Pompy ciepła wykorzystujące energię geotermalną lub ciepło ścieków mogą osiągać nawet wyższe temperatury zasilania, ponieważ ich źródła ciepła są wyższe nawet przy niskich temperaturach zewnętrznych. Aby zapewnić wystarczające ogrzewanie budynków o niewielkiej powierzchni lub słabo ocieplonych przy takich temperaturach zasilania, często wystarczy wymiana poszczególnych grzejników na takie o większej powierzchni i lepszym rozkładzie ciepła. Ponadto istnieją pompy ciepła, które można stosować na poszczególnych piętrach. Najlepszym przykładem są znane klimatyzatory typu split, które stosowane jako pompy ciepła typu powietrze-powietrze utrzymują w pomieszczeniach mieszkalnych przyjemne ciepło, a latem mogą bezpośrednio przełączać się na tryb chłodzenia. 

Ponadto dostępne są obecnie nowoczesne pompy ciepła wysokotemperaturowe, które mogą osiągać temperaturę zasilania do 80 stopni. Za pomocą tych pomp ciepła można ogrzać każdy dom, a technologia grzewcza może być ekologicznie uzasadniona pomimo pewnych ograniczeń w zakresie wydajności. W przypadku budynków nieocieplonych o niskiej efektywności energetycznej można również rozważyć tymczasowe zastosowanie ogrzewania hybrydowego, w którym pompa ciepła jest połączona z ogrzewaniem gazowym lub olejowym. Po zakończeniu ocieplania budynku pompa ciepła może wówczas samodzielnie przejąć zaopatrzenie w ciepło.

Agencja Ochrony Klimatu w Jenie oferuje mieszkańcom oraz przedsiębiorstwom z Jeny bezpłatne i obiektywne doradztwo w zakresie stosowania pomp ciepła i innych technologii odnawialnych. Więcej informacji można znaleźć nastronie internetowej Agencji Ochrony Klimatu. Strona internetowa oferuje również bezpłatną analizę możliwości zastosowania pomp ciepła. To łatwe w obsłudzenarzędzie online pozwala na podstawie kilku danych wstępnie ocenić, w jakim stopniu dany budynek nadaje się do montażu pompy ciepła.

Interaktywny przegląd rodzajów, obszarów zastosowań, montażu i kosztów pomp ciepła, a także zintegrowaną „analizę pomp ciepła” oferujeportal wiedzy poświęcony pompom ciepła, prowadzony przez Krajową Agencję Energetyczną ThEGA.

Dobre przykłady zastosowania pomp ciepła w istniejących budynkach można znaleźć naportalu „So geht's mit Wärmepumpen!” Federalnej Agencji Ochrony Środowiska.

Informacje na temat oferty ogrzewania pompami ciepła firmy Stadtwerke Energie Jena-Pößneck można znaleźć na jej stronie internetowej poświęconej pompom ciepła.  

Broszura (PDF) organizacji „Parents and Scientists for Future Jena” przedstawia kontekst transformacji energetycznej w Jenie i jest skierowana w szczególności do właścicieli domów oraz najemców w dzielnicach mieszkaniowych, w których planowanie ogrzewania opiera się na zdecentralizowanych rozwiązaniach grzewczych. Oprócz informacji na temat pomp ciepła zawiera ona również porównanie kosztów ogrzewania gazowego i pomp ciepła dla dwóch przykładowych domów, oparte na konkretnych taryfach Stadtwerke Energie Jena. Broszurę można znaleźć w sekcji plików do pobrania.

Na ceny gazu wpływa szereg czynników kosztowych. 

Oprócz cen hurtowych gazu ziemnego, które w ostatnich latach podlegały niekiedy znacznym wahaniom na wysokim poziomie, rosnąca cena uprawnień do emisji CO₂ doprowadzi do dalszego wzrostu kosztów. Ponadto opłaty za korzystanie z sieci gazowej stanowią kolejny składnik kosztów ceny gazu. 

Chociaż opłaty za korzystanie z sieci są ściśle regulowane przez organ regulacyjny, to jednak przy malejącej liczbie odbiorców sieciowych i spadku ilości pobranego gazu wzrosną również jednostkowe opłaty za korzystanie z sieci, ponieważ koszty niezawodnej eksploatacji infrastruktury sieciowej będą musiały zostać rozłożone na mniejszą liczbę odbiorców.  

Zgodnie z federalnymi przepisami dotyczącymi ochrony klimatu sieci gazowe przestaną dystrybuować gaz ziemny pochodzenia kopalnego najpóźniej z dniem 31 grudnia 2044 r. 

Jednak już w latach 30. XXI wieku należy spodziewać się szeroko zakrojonych likwidacji sieci gazowych, ponieważ dalsze funkcjonowanie tej infrastruktury opartej na paliwach kopalnych nie ma sensu ze względu na malejącą liczbę odbiorców podłączonych do sieci gazowej oraz wymogi polityki klimatycznej. 

Przedsiębiorstwo komunalne Stadtwerke Jena Netze nie zakończyło jeszcze prac nad planami dotyczącymi przyszłości sieci dystrybucji gazu w Jenie. Gdy tylko pojawią się konkretne informacje na ten temat, przedsiębiorstwo opublikujeje na swoim portalu dla klientów. 

Ogrzewanie budynków gazem ziemnym powinno być zatem traktowane wyłącznie jako rozwiązanie tymczasowe na obecny okres przejściowy. Właściciele nieruchomości, których dotyczy ta sytuacja, powinni jak najszybciej zdecydować się na inne rozwiązanie, w szczególności na podłączenie do sieci (dalszego) ogrzewania, montaż pompy ciepła lub, o ile będzie to możliwe w przyszłości na obszarach objętych badaniami, przejście na ogrzewanie wodorowe.  

W przyszłości rolę w systemie energetycznym będą odgrywać wyłącznie sieci gazowe, które transportują i dystrybuują gazy ekologiczne, a w szczególności ekologiczny wodór. 

Przedsiębiorstwo Stadtwerke Jena Netze przeprowadziło w tym zakresie szeroko zakrojone badania, które wykazały, że jego sieci gazowe są już dziś w pełni przystosowane do transportu 100 procent wodoru. Ponadto trwają konkretne prace nad planami transformacji z gazu ziemnego na wodór. W pierwszej kolejności skupiono się przede wszystkim na zastosowaniach przemysłowych i komercyjnych, a w obszarach testowych, przy odpowiedniej dostępności, w przyszłości możliwe będzie również ogrzewanie budynków mieszkalnych za pomocą zielonego wodoru.  

Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej przedsiębiorstwa Stadtwerke Jena Netze.   

Centrum Kompetencjids. Komunalnej Transformacji Cieplnej (KKW) odpowiada na to pytanie w następujący sposób:

„Niemiecki system elektroenergetyczny jest jednym z najbezpieczniejszych systemów zaopatrzenia w energię na świecie. Średni roczny czas trwania lokalnych przerw w dostawach wynosi 13 minut, co w porównaniu z innymi krajami jest wartością bardzo niską. Ponadto system ten dysponuje wieloma możliwościami sterowania i mechanizmami rezerwowymi, które zapewniają stabilność naszych sieci. Dlatego też wystąpienie rozległej awarii zasilania jest bardzo mało prawdopodobne. 

Operatorzy sieci przesyłowych dbają o to, by produkcja i zużycie energii były zrównoważone, a częstotliwość naszej sieci pozostawała stabilna na poziomie 50 herców. Ponadto Niemcy, dzięki swojemu położeniu geograficznemu, są centralnie włączone do europejskiej sieci przesyłowej. W razie awarii niemiecka sieć może więc otrzymać wsparcie z zewnątrz lub przekazać nadwyżkę energii do sąsiednich krajów. Federalna Agencja Sieciowa obserwuje w ramach swojego monitoringu aktualne zmiany, na przykład rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną wynikające z elektryfikacji sektora ciepłowniczego oraz związaną z tym rosnącą liczbę pomp ciepła, aby w razie potrzeby móc odpowiednio zareagować. 

Na stronie Federalnego Ministerstwa Gospodarki i Energii można znaleźć więcej pytań i odpowiedzi na ten temat.”